Gedichten
10 September 2009
By on 17:39

‘Kom terug’

‘Kom terug.’

Als ik die woorden eens zó zacht kon zeggen

dat niemand ze kon horen, dat niemand zelfs kan denken

dat ik ze dacht…

En als iemand dan terug zou zeggen

of desnoods alleen maar terug zou denken,

op een ochtend:

‘Ja.’

Kom terug, konijntje

Van Toon T.


The House in the Night

Here is the key to the house.

In the house burns a light.

In that light rests a bed.

On that bed waits a book.

In that book flies a bird.

In that bird breathes a song…

all about the starry dark.

Through the dark glows the moon.

On the moon’s face shines the sun.

Onthemoonsface

Sun in the moon,

moon in the dark,

dark in the song,

song in the bird,

bird in the book,

book on the bed,

bed in the light,

light in the house.

Here is the key to the house,

The house in the night,

A home full of light.

by Susan Marie Swanson

picture by Beth Krommes

With a very special thank-you to Terry and Tom


Thaliaatje, kleine engel

Direct na de geboorte van Thalia staat er temidden van het storm- en regenachtige weer ineens een prachtige regenboog boven Lake Michigan bij Evanston. De dag daarna is de lente begonnen.
Thaliaatje, Thaliaatje

Kleine engel, daar omhoog.

Kijk ons nu eens, hier beneden,

Allen met een traan in’t oog.

Waarom moet u dan zo huilen,

Als u bij mijn grafje staat.

Boven ben ik, vis in’t water,

Engel van de Hemel-staat.

En ik schijn hier, vind het fijn hier,

Weet dat ik hier vrolijk ben.

‘k denk aan alle lieve mensen,

Die mij missen, en ik hen.

Pluk de dag, met volle teugen,

Denk aan mij, ster in de nacht.

Weet dat na uw volle leven,

Ik hier rustig op u wacht.

Van Hans – vrij naar Vondel


Der Weg

Thalia is op een steenworp afstand van ons huis begraven. Wij gaan er meerdere keren per week heen. De begraafplaats ligt in een prachtig natuurgebied; haar graf ligt op een rustig plekje tussen de hoge bomen. Prachtig gevormde grove dennen. Altijd valt er wel een streepje zonlicht tussen de dennebomen door - precies op haar graf. Vaak zijn de bloemen van ons vorige bezoek half afgegeten door de konijnen en eekhoorns. Thalia heeft een mooi plekje gevonden. Wij komen er graag.

DER WEG

THE WAY

Ich kann nicht mehr seh’n
Trau nicht mehr meinen Augen
Kann kaum noch glauben
Gefühle haben sich gedreht

Ich bin viel zu träge
Um aufzugeben
Es wär auch zu früh
Weil immer was geht

Wir waren verschworen
Wären für einander gestorben
Haben den Regen gebogen
Uns Vertrauen geliehen

Wir haben versucht
Auf der Schussfahrt zu wenden
Nichts war zu spät
Aber vieles zu früh

Wir haben uns geschoben
Durch alle Gezeiten
Haben uns verzettelt
Und verzweifelt geliebt

Wir haben die Wahrheit
So gut es ging verlogen
Es war ein Stück
  vom Himmel
Dass es dich gibt

Du hast jeden Raum
Mit Sonne geflutet
Hast jeden Verdruss
Ins Gegenteil verkehrt

Nordisch nobel
Deine sanftmütige Güte
Dein unbändiger Stolz
Das Leben ist nicht fair

Den Film getanzt
In einem silbernen Raum
Vom goldenen Balkon
Die Unendlichkeit bestaunt

Heillos versunken, trunken
Und alles war erlaubt
Zusammen im Zeitraffer
Mittsommernachtstraum

Du hast jeden Raum
Mit Sonne geflutet
Hast jeden Verdruss
Ins Gegenteil verkehrt

Nordisch nobel
Deine sanftmütige Güte
Dein unbändiger Stolz
Das Leben ist nicht fair

Dein sicherer Gang
Deine wahren Gedichte
Deine heitere Würde
Dein unerschütterliches Geschick

Du hast der Fügung
Deine Stirn geboten
Hast ihn nie verraten
Deinen Plan vom Glück
Deinen Plan vom Glück

Ich geh hier nicht weg
Hab meine Frist verlängert
Neue Zeitreise
Offene Welt

Habe dich sicher
In meiner Seele
Ich trag dich bei mir
Bis der Vorhang fällt

Ich trag dich bei mir
Bis der Vorhang fällt

I can no longer see
Don’t believe my eyes any more
Can hardly believe
Feelings all turned around

I’m much too lazy
To give up
Besides it would be too soon
Because there’s always a way

We were bound together
Would have died for each other
Bent the rain into a bow
Lent each other our trust

We tried to
Turn while schussing
Nothing was too late
But much was too soon

We have shoved each other
Through all the tides
We got sidetracked together
Loved desperately

We denied the truth
The best we could
It was a piece
of heaven
That you exist

Every room you
Flooded with sun
Every frustration
You turned around

Nordic noble
Your gentle goodness
Your untamed pride
Life isn’t fair

Danced the movie
In a silver room
From a golden balcony
We stood in awe of eternity

Helplessly sunken, drunken
And everything was allowed
Together in time-lapse
Midsummer-Night’s Dream

Every room you
Flooded with sun
Every frustration
You turned around

Nordic noble
Your gentle goodness
Your untamed pride
Life isn’t fair

Your confident stride
Your true poetry
Your serene dignity
Your unshakeable grace

Your destiny
You defied
You never betrayed
Your plan for happiness
Your plan for happiness

I’m not leaving here
I’ve extended my stay
New time travel
Open world

I have you safe
Inside my soul
I’ll carry you with me
Until the curtain falls

I’ll carry you with me
Until the curtain falls

Von: Herbert Grönemeyer


Houden van

Ik had een gedachte.

Vergat hem meteen.

Het ging over liefde.

Toch was ik alleen.

Friesland, De Veenhoop op 1 januari 2009. De laatste keer dat we hier waren was met Thalia; een korte vakantie voordat we met de chemotherapie zouden starten. Het prachtige warme natuurgebied vol met vogels is nu kaal en bevroren. Het is nog steeds heel mooi.

Ik vroeg aan het water:

Houdt iemand van mij?

Maar het water ging dansen

en golfde voorbij.

Ik vroeg het de winden:

Houdt iemand van mij?

Maar de winden verdwenen

en waaiden voorbij.

Toen vroeg ik mijn moeder:

Houdt iemand van mij?

En ze kuste mijn ogen

voordat ze het zei.

Johanna Kruit

De bomen langs de dorpsvaart lijken de zware hemel te ondersteunen.


Vlieg, vliegensvlug

Thalia Amarante Sweitser

12 mei 2006 – 10 oktober 2008

Toen Thalia net was geboren woonden wij in een prachtig, maar wel heel klein appartement, direct aan Lake Michigan in Evanston. Wij zochten de ruimte op de plaatselijke peuter-speelplaats (‘Kelly’s Tod Lot’). Daar zagen wij iedere dag Tobi, een cardinal – een soort plaatselijke mascotte.

Tobi, naar de maan

Het was op een donderdag,

Dat ik zó’n raar beest zag.

Rood van kleur, grote kuif;

Nee heus, geen alledaagse duif.

Het ging heel rap,

     hij vloog heel snel.

Een beetje haast had hij wel,

Want het liep al tegen 12 uur.

En van vliegen, weet je,

     krijg je honger op den duur.

Tobi_in_de_tuin_te_wilmette

Tobi ging wat eten

     op een tak in de boom

Geen boterham maar

     aardbeientaart mét slagroom!

Geen miezerig stukje,

     de hele taart ging eraan.

En daarna vloog Tobi

     in één stuk door, naar de maan.

Maar morgen zeg ik je,

     is hij vast weer terug;

Want Tobi kan vliegen,

     vlieg vlieg’ns vlug!!

door: Natasja Kroeseklaas,

Evanston, mei 2006


Brightest star

Thalia Amarante Sweitser

12 mei 2006 – 10 oktober 2008

Hoog in de hemelOne day your story will be told.
One of the lucky ones who’s made his name.
One day they’ll make you glorious,
Beneath the lights of your deserved fame.
And it all comes round.
Once in a lifetime like it always does.
Everybody loves you ’cause you’ve taken a chance,
Out on a dance to the moon, too soon.
And they’ll say told you so.
Maak ik de prachtigste kleurenWe were the ones who saw you first of all.
We always knew that you were one of the brightest stars.
One day they’ll tell you that you’ve changed,
Though they’re the ones who seem to stop and stare.
One day you’ll hope to make the grave,
Before the papers choose to send you there.
And it all comes round.
Once in a lifetime like it always does.
Everybody loves you ’cause you’ve taken a chance,
en bedek ikje met liefdeOut on a dance to the moon, too soon.
And they’ll say told you so.
We were the ones who saw you first of all.
We always knew that you were one of the brightest stars.
And they’ll say told you so.
We were the ones who saw you first of all.
We always knew that you were one of the brightest

James Blunt


Ga maar liefste, ga maar vast

Thalia Amarante Sweitser

12 mei 2006 – 10 oktober 2008

Boom tot in de hemel

Kun je mij wel horen

Kun je mij nu zien

Als ik zacht je handen streel

Voel je me misschien

Kun je ze ruiken

De rozen die hier staan

Als je ogen open zijn

Kijk je mij dan aan

Ga maar vast vooruit

Wees maar niet bang

Ga maar liefste, ga maar vast

Je ligt hier al zolang

Ga maar vast vooruit

Zie je ze bewegen

De wijzers aan de muur

En hoor je dat de klok steeds slaat

Ellek hallef uur

Ik kus je droge lippen

En hoop dat jij ‘t voelt

Alle woorden die ik zing

Zijn voor jou bedoeld

Ga maar vast vooruit

Vooruit

Frederique Spigt


Dingen die voorbij gaan en ergens blijven hangen

Thalia Amarante Sweitser

12 mei 2006 – 10 oktober 2008

Den Treek

Oktober overvalt ons ieder jaar
We kijken naar elkaar, naar een overvolle zomer
En we zijn alweer veranderd
Maar het voelt niet meer vertrouwd
Nu we plotseling beseffen dat wij onszelf niet zijn

In oktober

Oktober is de wreedste maand oktober
Met de dingen die voorbij gaan maar wel ergens blijven hangen
Ze komen steeds weer bij ons terug
Ergens in oktober


Oktober overvalt ons ieder jaar
We blijven bij elkaar na een veel te korte zomer
En we zijn alweer veranderd, niet ten goede of ten kwade
Maar veranderd niettemin
In oktober

Oktober is de wreedste maand oktober
Met de dingen die voorbij gaan maar wel ergens blijven hangen
Ze komen steeds weer bij ons terug
En meestal in oktober
Meestal

In oktober

BlØf



Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>